https://www.youtube.com/watch?v=QJ2ZM-3YTg0
oraz:
https://www.youtube.com/watch?v=MkrwU5Pd93c
https://www.youtube.com/watch?v=tSvq_GnGfTI
https://www.youtube.com/watch?v=m3G9ZqxcReU
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą muzyka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą muzyka. Pokaż wszystkie posty
sobota, 24 sierpnia 2019
poniedziałek, 5 sierpnia 2019
wtorek, 16 lipca 2019
wtorek, 14 maja 2019
Jestem sam, zagubiony w Internecie
Samotny w sieci. Rzucony "na suchego przestwór oceanu". /Adam Mickiewicz/
Blogger nie dba o obsługę klienta. A może blogspot mu nie pozwala - Blogger nie jest u siebie. Ja też. - W gazetowym bloxowisku była główna strona na której natychmiast pojawiła się informacja o nowej notce, mogłeś od razu do niej wejść, przeczytać, skomentować, Miałeś co robić. - I była lista nas wszystkich, bloxowiwiczów. Rożne listy, w różnych przekrojach, także tematycznych. Drogowskazy.
Zawsze twierdziłem że bloxowisko jest najlepsze, że nie ma lepszego blogowiska. - I było polskie.
Teraz jestem sam, bez nadziei na intelektualną przygodę, niespodziankę. Bez wiary w to że ona jest. - Bo gdzie?
Zobacz o blogowisku Blogger.com i o innych.
Kiedyś napisałem:
Blogger nie dba o obsługę klienta. A może blogspot mu nie pozwala - Blogger nie jest u siebie. Ja też. - W gazetowym bloxowisku była główna strona na której natychmiast pojawiła się informacja o nowej notce, mogłeś od razu do niej wejść, przeczytać, skomentować, Miałeś co robić. - I była lista nas wszystkich, bloxowiwiczów. Rożne listy, w różnych przekrojach, także tematycznych. Drogowskazy.
Zawsze twierdziłem że bloxowisko jest najlepsze, że nie ma lepszego blogowiska. - I było polskie.
Teraz jestem sam, bez nadziei na intelektualną przygodę, niespodziankę. Bez wiary w to że ona jest. - Bo gdzie?
Zobacz o blogowisku Blogger.com i o innych.
Kiedyś napisałem:
Dopiero gdy z tobą ucieknie ktoś
dopiero ci pomoże
Miast wskazywać drogę
- Nikt nie patrzy! -
Ale nim postąpisz krok, rozglądnij się jak złodziej
Bo jedynie słuszna racja, religią ubogich
Ścigany przez megafony musisz przejść pustkowie
zapatrzonych w epizody
Ale nie obawiaj się - znów nie zdarzyło się nic ważnego.
dopiero ci pomoże
Miast wskazywać drogę
- Nikt nie patrzy! -
Ale nim postąpisz krok, rozglądnij się jak złodziej
Bo jedynie słuszna racja, religią ubogich
Ścigany przez megafony musisz przejść pustkowie
zapatrzonych w epizody
Ale nie obawiaj się - znów nie zdarzyło się nic ważnego.
- Muzyka. -
sobota, 20 kwietnia 2019
Zdaje się że w styczniu 2008
podwyższono mi emeryturę
Bo dostałem złotówkę więcej.
A może się pomylili.
Zresztą dzisiaj ją wydam, bo powinni mi książkę przynieść, za 41 zł właśnie.
Właśnie. - Już rzadko książkę w księgarni czy w antykwariacie kupisz i sam ją sobie przyniesiesz. Jesteś skazany na kolejnego pośrednika. - Kolej odpowiada tylko za dostarczenie Poczcie, Poczta nie odpowiada za doręczenie, tylko jakaś niezależna od Poczty firma, albo jeszcze gorzej. Bo mi listy doręcza kto inny, kto inny pieniądze, i jeszcze inny paczki. I pewnie każdy innym TIR-em.
Słów też przybywa, na przykład „modele matematyczne” - tak teraz nazywają się wzory matematyczne. - Przeważnie tak jest, że gdy czegoś zabraknie, zastępuje się to słowami.
I dzisiaj dowiedziałem się, że zmarł Ike Turner. Przypomniało mi to Tine i wspaniały film o niej, o wspaniałej kobiecie i artystce. - Po tym filmie Tina Turner w muzyce stała się dla mnie tym, czym Nan Goldin w fotografii. - Posłuchaj. Tina, jak Nan, prawdziwe życie opowiada. - To jest piękna i mądra muzyka.
Dzisiaj, to 3 styczeń 2008.
A może się pomylili.
Zresztą dzisiaj ją wydam, bo powinni mi książkę przynieść, za 41 zł właśnie.
Właśnie. - Już rzadko książkę w księgarni czy w antykwariacie kupisz i sam ją sobie przyniesiesz. Jesteś skazany na kolejnego pośrednika. - Kolej odpowiada tylko za dostarczenie Poczcie, Poczta nie odpowiada za doręczenie, tylko jakaś niezależna od Poczty firma, albo jeszcze gorzej. Bo mi listy doręcza kto inny, kto inny pieniądze, i jeszcze inny paczki. I pewnie każdy innym TIR-em.
Słów też przybywa, na przykład „modele matematyczne” - tak teraz nazywają się wzory matematyczne. - Przeważnie tak jest, że gdy czegoś zabraknie, zastępuje się to słowami.
I dzisiaj dowiedziałem się, że zmarł Ike Turner. Przypomniało mi to Tine i wspaniały film o niej, o wspaniałej kobiecie i artystce. - Po tym filmie Tina Turner w muzyce stała się dla mnie tym, czym Nan Goldin w fotografii. - Posłuchaj. Tina, jak Nan, prawdziwe życie opowiada. - To jest piękna i mądra muzyka.
Dzisiaj, to 3 styczeń 2008.
A czwartek, 03 stycznia 2008 poświęciłem muzyce
Przede wszystkim Grieg, koncert A-mol, Londyńczycy i André Previn.
I Arthur Rubinstein.
Ale prawdę mówiąc, tym razem wszyscy zasłużyli na dużą czcionkę.
A wtedy napisałem:
W zasadzie muzyka by mi wystarczyła. Bez fizyki bym się obył. - Teraz słucham Rubinsteina w Griegu, dyryguje Previn orkiestrą londyńską (od około 20 lat mam to także na taśmie magnetofonowej, mono). - Już wspominałem, że to największe wydarzenie muzyczne w moim życiu. Jedno z największych. - Koncert ten trwa 40 minut a ja go często słucham na okrągło, całymi dniami. - Od kilku lat mam go także na legalnym CD, ale w wykonaniu Cecile Ousset, dyryguje Neville Marriner. Też dobre. Ale Rubinsteina chcę widzieć, jego spokojną twarz, a tak natchnioną muzyką. A Previn, wtedy młody a dyryguje i zachowuje się jak stary rzemiocha, też, a nawet jeszcze bardziej, bez artystowskich min i gestów - w skromnym, uważnym rzemieślniku, największy artysta. - Szkoda że z YouTube nie można kopiować na swój dysk, by nagrać na płytę.
Dawno temu, ale chyba już nie w komunie, koncert ten był transmitowany w tvp1 o północy w Sylwestra (w radiu leciał wtedy konkurencyjnie w wykonaniu tego słynnego polskiego Ruska, którego nazwiska nigdy nie pamiętam - ale on mi się nie podobał). Było tak w dwa kolejne Sylwestry. Rubinsteina nagrałem na taśmę mikrofonem postawionym przy głośniku telewizora. Mam to do dzisiaj, jako skarb. - Teraz zaczynam go słuchać z CD-audio, w wykonaniu Ousset. Gra ona na niej także koncert A-mol Schumanna, ale dyryguje Masur, innymi londyńczykami. A fizyka nie zając.
A Ciberche sprezentował mi kiedyś Koncert Szopena, w wykonaniu jak wyżej - Rubinstein, Previn i londyńczycy. Pokazałem ich w innej notce. - Chwała Ci, Ciberche. Też go dzisiaj wysłucham. Oraz Lhase i Pati Yang. - Już dawno tak nie szalałem. - Na tej płycie kiedyś napisałem dużymi literami SUPER, ale nie pamiętam dlaczego.
A wszystko, ale może się mylę, jak to u mnie, zaczęło się od fabularnego filmu o Griegu, ilustrowanego jego muzyką, niesamowicie pasującą do norweskich fiordów i strumieni, i do kwiatów i traw, czochranych atlantyckim wiatrem. - Nie mogłem oczu oderwać. I uszu. I tak mi zostało.
A ta Ousset chyba jest słabsza. Jej koncertu mogę słuchać jako muzyki w tle, z przyjemnością, ale bez emocji. Ta muzyka nie całkiem jest z niej, ona czasem za wyraźnie jest z nut. Przy niej chyba mógłbym książkę czytać.
Ale może to nie jej wina - teraz zauważyłem, że od połowy był Schumann a nie Grieg. A Schumann, poza Marzeniem, to dla mnie niewiele. - Ten jego koncert A-mol Opus 54 mam także na innej płycie CD-audio, w wykonaniu jakiegoś czy jakiejś Seueira Costa z towarzyszeniem jakiejś dla mnie egzotycznej orkiestry Gulbenkian, pod dyrekcją niejakiego Gunzenhausera. Dla mnie to zdecydowanie obcy ludzie.
A teraz posłucham tego video od Ciberche. A może jutro, bo już jestem zmęczony - przecież muzykuję cały dzień. I z tym YouTube się męczyłem.
- Boże! Szopen nie jest gorszy! A od Previna nie mogę oczu oderwać! - Tego nie wolno słuchać "w tle". Czyli na czas trwania koncertu zawieszam blogowanie. - Tak Szopena nie grał nikt. To czysta sztuka, bez komercji. A udział Rubinsteina w tym koncercie jest jeszcze większy, ogromny. I zasługa. Ousset by tego nie udźwigała, nie ta klasa. I temperament. - To nieprawdopodobny geniusz Rubinsteina pozwolił wszystkim wspiąć się na szczyty.
Po tym koncercie nie można jeszcze czegoś słuchać, bo wszystko z całą pewnością jest od niego gorsze. Czyli na dzisiaj koniec.
I Arthur Rubinstein.
Ale prawdę mówiąc, tym razem wszyscy zasłużyli na dużą czcionkę.
A wtedy napisałem:
W zasadzie muzyka by mi wystarczyła. Bez fizyki bym się obył. - Teraz słucham Rubinsteina w Griegu, dyryguje Previn orkiestrą londyńską (od około 20 lat mam to także na taśmie magnetofonowej, mono). - Już wspominałem, że to największe wydarzenie muzyczne w moim życiu. Jedno z największych. - Koncert ten trwa 40 minut a ja go często słucham na okrągło, całymi dniami. - Od kilku lat mam go także na legalnym CD, ale w wykonaniu Cecile Ousset, dyryguje Neville Marriner. Też dobre. Ale Rubinsteina chcę widzieć, jego spokojną twarz, a tak natchnioną muzyką. A Previn, wtedy młody a dyryguje i zachowuje się jak stary rzemiocha, też, a nawet jeszcze bardziej, bez artystowskich min i gestów - w skromnym, uważnym rzemieślniku, największy artysta. - Szkoda że z YouTube nie można kopiować na swój dysk, by nagrać na płytę.
Dawno temu, ale chyba już nie w komunie, koncert ten był transmitowany w tvp1 o północy w Sylwestra (w radiu leciał wtedy konkurencyjnie w wykonaniu tego słynnego polskiego Ruska, którego nazwiska nigdy nie pamiętam - ale on mi się nie podobał). Było tak w dwa kolejne Sylwestry. Rubinsteina nagrałem na taśmę mikrofonem postawionym przy głośniku telewizora. Mam to do dzisiaj, jako skarb. - Teraz zaczynam go słuchać z CD-audio, w wykonaniu Ousset. Gra ona na niej także koncert A-mol Schumanna, ale dyryguje Masur, innymi londyńczykami. A fizyka nie zając.
A Ciberche sprezentował mi kiedyś Koncert Szopena, w wykonaniu jak wyżej - Rubinstein, Previn i londyńczycy. Pokazałem ich w innej notce. - Chwała Ci, Ciberche. Też go dzisiaj wysłucham. Oraz Lhase i Pati Yang. - Już dawno tak nie szalałem. - Na tej płycie kiedyś napisałem dużymi literami SUPER, ale nie pamiętam dlaczego.
A wszystko, ale może się mylę, jak to u mnie, zaczęło się od fabularnego filmu o Griegu, ilustrowanego jego muzyką, niesamowicie pasującą do norweskich fiordów i strumieni, i do kwiatów i traw, czochranych atlantyckim wiatrem. - Nie mogłem oczu oderwać. I uszu. I tak mi zostało.
A ta Ousset chyba jest słabsza. Jej koncertu mogę słuchać jako muzyki w tle, z przyjemnością, ale bez emocji. Ta muzyka nie całkiem jest z niej, ona czasem za wyraźnie jest z nut. Przy niej chyba mógłbym książkę czytać.
Ale może to nie jej wina - teraz zauważyłem, że od połowy był Schumann a nie Grieg. A Schumann, poza Marzeniem, to dla mnie niewiele. - Ten jego koncert A-mol Opus 54 mam także na innej płycie CD-audio, w wykonaniu jakiegoś czy jakiejś Seueira Costa z towarzyszeniem jakiejś dla mnie egzotycznej orkiestry Gulbenkian, pod dyrekcją niejakiego Gunzenhausera. Dla mnie to zdecydowanie obcy ludzie.
A teraz posłucham tego video od Ciberche. A może jutro, bo już jestem zmęczony - przecież muzykuję cały dzień. I z tym YouTube się męczyłem.
- Boże! Szopen nie jest gorszy! A od Previna nie mogę oczu oderwać! - Tego nie wolno słuchać "w tle". Czyli na czas trwania koncertu zawieszam blogowanie. - Tak Szopena nie grał nikt. To czysta sztuka, bez komercji. A udział Rubinsteina w tym koncercie jest jeszcze większy, ogromny. I zasługa. Ousset by tego nie udźwigała, nie ta klasa. I temperament. - To nieprawdopodobny geniusz Rubinsteina pozwolił wszystkim wspiąć się na szczyty.
Po tym koncercie nie można jeszcze czegoś słuchać, bo wszystko z całą pewnością jest od niego gorsze. Czyli na dzisiaj koniec.
czwartek, 03 stycznia 2008, fg2002
A wcześniej, bo w niedzielę 19 sierpnia 2007 też tego słuchałem
I napisałem: Jak tu cicho o zmierzchu. To najlepsza pora na spacer. Samochody wracają spokojne, jakby niepewne czy dobrze robią. Ale może jednak w domu najlepiej.
A wcześniej, bo w niedzielę 19 sierpnia 2007 też tego słuchałem
 |
| Previn i Rubinstein, bogowie muzyki. |
I napisałem: Jak tu cicho o zmierzchu. To najlepsza pora na spacer. Samochody wracają spokojne, jakby niepewne czy dobrze robią. Ale może jednak w domu najlepiej.
czwartek, 21 marca 2019
Obrazek do notki What Wonderful World
 |
| What Wnderful World |
To jest to !
To dżentelmen a nie estradowy zgrywus.
To dżentelmen a nie estradowy zgrywus.
poniedziałek, 18 marca 2019
What a Wonderful World
Polskie radio gra to bardzo często, czasem się zdarza że codziennie, i bardzo dobrze, bo ja mogę tego słuchać bez przerwy. Mam to nawet na płycie, ale płyt już 2 lata nie słuchałem. Szkoda. bo na nich są same arcydzieła. - Ale ta piosenka w wykonaniu Louisa Armstronga jest fenomenalna. - Posłuchaj.
To są piękne i dobre twarze,
 |
| foto Дмитрий Моргулис |
Podziękowanie za dobre wychowanie.
A mi już bardziej zależy na pięknych obrazkach i muzyce
niż na fizyce.
A mi już bardziej zależy na pięknych obrazkach i muzyce
niż na fizyce.
Subskrybuj:
Posty (Atom)